فاطمیّه نوروز1392شمسی و رقاص بازی هنرپیشگان و مُطربی مجریان و ساز و آواز گوشخراش موسیقی صدا و سیمای ایران در این ایّام عزا و مصیبت اهل بیت پیامبر اکرم صلوات الله علیهم، ما را به یاد رقاص بازی و مطربی و ساز و آواز و موسیقی و سرود خوانی اهل "بعلبک لبنان" انداخت، که دچار نفرین حضرت امّ کلثوم (سلام الله علیها) شدند...

 فاطمیه نوروز 1392 شمسی و رقاص بازی صدا وسیمای ایران در ایام سوگواری و عزا

و باز هم در این میان، صد رحمت به برادران و خواهران ارامنه که همواره در جایجای تاریخ، نامشان در کنار عزاداری برای اهل بیت پیامبر(صلوات الله علیهم) بچشم میخورد...


تصویر صحنه ای از عزاداری خواهران ارامنه و زیارت خواندن ایشان برای امام حسین و حضرت ابوالفضل عباس - علیهما السلام

بدین شرح:

مرحوم "بدایع نگار" (میرزا محمد ابراهیم نوّاب تهرانی) (متوفای 1299ق) از نویسندگان فصیح و از ادیبان بلیغ و برجستۀ عهد محمدشاه و ناصرالدین شاه قاجار (رضوان الله علیهما) در کتاب مقتل گرانقدر فارسی خود که آن را برای مرحوم ناصرالدین شاه نوشته، در فصل "اهل بیت در مسیر شام"، هنگامی که حرکت کاروان اسیران کربلا از کوفه به شام (سوریه) را منزل به منزل گزارش نموده است، چنین می نویسد:

((... چون به "ارمینا" رسیدند و آن شهری معمور(آباد) بود (در مسیر مَوصِل عِراق؛ و از اسم آن پیداست که محلّ زندگی برادران ارامنه بوده)، عموم پیران و جوانان و زنان پرده ‏نشین بیرون دویدند و بر سر مبارک حسین(ع) بگریستند و بر پدر و جدّ او درود می ‏گفتند و بر کشندگان او لعن و نفرین می‏ کردند، و ایشان(سپاه ابن زیاد لعین) بدان جایگاه نتوانستند زیست! (یعنی نتوانستند بایستند!)...

(تا آنکه مینویسد) ...جانب بعلبک(لبنان) شدند. والی بعلبک بفرمود(دستور داد) تا ایشان را (یعنی سپاه ابن زیاد لعین را) بار دهند (یعنی پذیرایی کنند) و به اِعزاز و اِکرام، تلقی (یعنی استقبال و پیشواز) کنند. فوجی از مَخانیثِ شهر(جمع مِخناث: مطربان، آوازخوانان، و زن صفتان...) با آلات لهو و انواع مَعازِف (آلات موسیقی و ساز و آواز- جمع مِعزَفة) بیرون شدند و رایتها (پرچمها) برافراشتند و دُهُل(طبل) کوبیدن گرفتند (همان چیزهایی که امروز، در صدا و سیمای ما مورد استفاده و استقبال عموم است!!).

ام کلثوم فرمود: این شهر را چه گویند؟!

گفتند: بعلبک.

فرمود: "خدای تعالی، زَرع و حَرث (کشتزار) ایشان ببرد! و آبهای ایشان ناگوار کند! و ظالمان را بر ایشان دست دهد! و اگر همۀ دنیا به عدل و داد آکنده بُوَد، ایشان را جُز ظلم و بیداد نرسد!". (نفرینی که تاریخ، گواه تحقق یافتن آن در حقّ مردم لبنان بوده است).

چون از بعلبک کوچ کردند، شبانگاه به صومعه‏ راهبی (مسیحی) رسیدند...)).

(سپس داستان خریداری سر مبارک امام حسین(علیه السّلام) توسّط آن راهب مسیحی پاکدل و عزاداری او بر آن سر مبارک را نقل می کند، که مفصّل و معروف است...).

(فیض الدُّمُوع، بدایع نگار، نشر میراث مکتوب: 1374ش، صفحات 228 تا 233).